Z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2010 roku (sygn.: III SA/Wa 2100/00) wynika, iż podatnik może ująć w rozliczeniu fakturę korygującą, nie czekając na potwierdzenie jej odbioru przez nabywcę towarów lub usług. WSA uznał bowiem, iż art. 29 ust. 4a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) jest sprzeczny w prawem europejskim.

Przepis ten stanowi, że w sytuacji gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do określonej w wystawionej fakturze, podatnik obniża ją jeżeli posiada potwierdzenie od nabywcy, że otrzymał korektę faktury. Musi to nastąpić przed upływem terminu do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy. Wyrok został wydany w wyniku złożenia wniosku o interpretację prawa podatkowego. Spółka, która zwróciła się z takim wnioskiem argumentowała, że art. 29 ust. 4a ww. ustawy w pewnych sytuacjach całkowicie pozbawia ją prawa do korekty (np. gdy firma która kupiła towar już nie istnieje). Zdaniem Izby Skarbowej ustawodawca mógł wprowadzić takie warunki korekty. Sprawa trafiła więc do WSA. Art. 90 dyrektywy w sprawie VAT rzeczywiście pozwala państwom członkowskim określić warunki obniżenie podstawy opodatkowania. Nie mogą one jednak być sprzeczne z zasadami wynikającymi z tej dyrektywy. Sąd zauważył, że wykładnia przepisów zaproponowana przez Izbę Skarbową spowodowałaby, iż w pewnych sytuacjach podatnik płaciłby VAT od obrotu, którego nie osiągnął. W świetle Dyrektywy jest to niedopuszczalne.